De swatte Schooster vun Ellerndörp

 

Dat is een gruuslike Geschicht. De swatte Schooster harr al vör’n eersten Weltkrieg no Ellerndörp komen. Woher, dat kunn  keenen seggen. Een eegenordigen Minschen, een Ort Tippelbrooder oder Handwarksbursch, jümmer dreckig un speckig.

Heinrich Steinke hett he heeten, weer Schooster un woll in Ellerndörp övernachten. De Dörpvörsteher hett em in’t Armenhuus inwiest, dor buten an’n Barg. Un dor is he bläben un hett sik up sien Ort hüslich inricht. Dat door keen Woderpump weer, hett em nix utmokt, wat he bruken dä, hol he sik ut een Woderpool in’e Wisch. Dor seeten Poggen binnen. Dat Woder weer nich so klor as ut’n Bääk. Villicht hett em dorbi dat Waschen vergohn, so aver bruk he keen Seep un ok keen Handdook. 

So hett he mit de Tiet de swatte Schooster heeten. Sien Möbelmang weer temmlich kröppelich: Stohl, Disch, Schrank un Bett. Dat weer för em noog. He hett sik ok beten Veeh holn, Swien, Zick, Hund un Heuhner. Bet up de Zick weer sien Veehtüch ok in sien Schoosterstuuv togang.De Zick stünn in een lütten Stall, dan he ni nich utmessen dä.Tolest möß he tön Melken dörch de Luk krabbeln, wiel de Meß al höger as de Döör weer.

So weer sien ganze Huuswirtschaft, wat liggen dä, dat leeg. Un as de Lüüd ehr Schoh bröchen, smeet he se eenfach up’n Barg un harr achteran sien Last, se wedder utnanner to finnen.De Buersfroh Henny Otte meen, in’n eersten Weltkrieg harr se as junge Deern ut Wichtenbeck dor Schoh henbrocht, wiel je jümmer Ledder harr. Se harr sik bannig wunnert över soväl Swienkrom.Aver de Lüüd bröchen ehr Schoh hen, ok de Paster ut Eimk. Väl Lüüd hebbt aver ok ehr Schoh nich avholt, mit de Tiet leeg een groden Barg dor. Villicht harr dat mit dan Schooster bäter wän, as he een Froo krägen harr. Aver so weer dat nix. Balbeern dä he sik ok nich, vun Tiet to Tiet blots dan smäriken Zickenbort mit de Schoosterscheer avsnieden. Grode Ansprüch stell he nich. He smök sien Piep un wat ton Middageten hol he sik jeden Middag in twee Pütt vun de Buern ut’n Dörp. Eenmol in’e Wck güng he no de Verhörner Möhl un hol sik Brot. De eenzige, de em mol av un an beseuken dä, weer de Tippelbroder Willem Becker, de bleev denn ok över Nacht.

So güng dat lange Johr, bet 1922 dat Armenhuus avbrennt is. De Schooster kunn sik just noch retten. Dor hebbt de Lüüd em weenen sehn, wo de Tronen runnerleepen, keem de schiere Huut in’n Gesicht ton Vörschien. Wo schöll he nu hen? Bi’n Buern Otte in’t lütte Huus is he unnerkomen. Dor hett he wohnt bet he storben is. En öllere Froo sä:”Loot em wet sien as he will, he hett keen Minschen wat to Leed don!” 

Un keen mol no Ellerndörp kummt un weeten will, wo de swatte Schooster huust het, schall no’n Schoosterbarg gohn, denn sütt he dat.

 

Anmerkung: Der “Swatte Schooster” war

                  Heinrich Christoph Wilhelm Steincke

                  * 10.8.1853   Schelploh

                  + 2.10.1933   Ellerndorf 

 

   
© ALLROUNDER

Login